می روم تنها تر از تنها خداحافظ

       ای مهربان در خواب و در رؤیا خداحافظ

       ای کاش فرصت بود تا این درد سنگین را

        فرصت نشد یک دردِ دل حتی خداحافظ

        با اینکه در شهر شما هر لحظه می مردم

        امٌا کسی نشناخت دردم را خداحافظ

        که آرزویم یک سلام تازه بود و بعد

         با تو نشستن تا دمِ...امّا...خداحافظ

       من بودم ویک کوچه ی بی رهگذر هر روز

      بی یک سلام ‌، احوال پرسی یا خداحافظ

      من  می روم تا هر کجا..تا هیچ جا..تا..تا..

       ای شهر ای بی حسرت دریا خداحافظ

           خداحافظ